ان شب کذایی را برایتان نگفته ام..!الان یادم افتاد:دی

همین دو هفته پیش بود که کتابخونه بودیم تا ساعت 8 و اینا..اومدیم که بریم خونه،دیدیم دزدگیر ماشینمون کار نمیکند و اینا..به خود ماشی که رسیدیم دیدیم ای دل غافل ،قفل مرکزی و چراغ تو ماشینو اینام که مثل اینکه..بله..استارتم که نیمیخوردا،مثه که بکل خوابیده بود..حالا از قضا اون شبم ما یه جا پارک کرده بودیم اصلا چراغ اینا نداشت اونجا وا تاریک تاریک بودا اصلا هیچ جا را نیمیدیدیم!

درهمان اثنا بودیم که پدرمان زنگ زدن که :کی میای؟گفتم :والا ما که عزم کردیم مثه که قسمت نیست! گفتیم قضیه رو ... گفتم حالا من یه اشنا پیدا میکنم یه نگاه بندازد ا شوما نگران نباشین!

اماااااااااااا،دریغ از یه نفر!دیدیم هیشکی نیست در میدان دیدیمان!به هر کی هم می زنگیم که بیاد حداقل یه نور بندازد ببینیم چیطو شده،خیر!یکی خاموش بودا،یکی در دسترس نبودا،یکی نبودا! 

خلاصه یکی از بچا ترم پایینی را دیدیما،اومدا ،ماشینش اونور بود،اوردش چراغاشا روشن کرد و نه من چیزی سر در اوردم نه حتی اون!

خلاصه تر که پدرمون اومدن دنبالمون ،ماشینو گذاشتیمو رفتیم!

حالا اینا تا اینجا که مهم نبود که،حتی این که فرداش ماشین رو درست کردیم هم مهم نبود..مهم اینه که فراش که تشریف اوردیم:

یکی زحمت کشیده بود ،این لاستیک جلو ماشینا بادشا خالی کرده بود!!! ااا این چیزشا که وا کره بود گذاشتهبود کنار چرخ ماشین!!!!!!!!

حالا کی بوده و کجا بوده و چرا بوده و... را نمی دانیم!ولی بدم نمیاد این دوربینا دانشگاه را برم بچکم شنیده بودیم یه سریا خاطر خواه دارن،یه سریا بد خواه ،مدخواه...!ندیده بودیم یه سریا دیوونن!